Einzelseite

1. زمان حال (Präsens)

برای صحبت درباره اتفاقاتی که در حال حاضر رخ می‌دهند یا حقایق عمومی استفاده می‌شود.

مثال: Ich lerne Deutsch. (من آلمانی یاد می‌گیرم.)

در همین زمینه این درس را مطالعه کنید:

• زمان حال ساده در زبان آلمانی

2. گذشته ساده (Präteritum)

معمولاً در نوشتار (داستان، گزارش، کتاب‌ها) استفاده می‌شود. افعال باقاعده با پسوند -te صرف می‌شوند.

مثال: Er spielte Fußball. (او فوتبال بازی کرد.)

در همین زمینه این درس را مطالعه کنید:

• زمان گذشته ساده در زبان آلمانی

3. گذشته کامل (Perfekt)

برای بیان اتفاقاتی در گذشته، مخصوصاً در گفتار روزمره. این زمان با کمک فعل کمکی haben یا sein و شکل سوم فعل ساخته می‌شود.

مثال: Wir haben gegessen. (ما غذا خورده‌ایم.)

در همین زمینه این درس را مطالعه کنید:

• گذشته کامل در زبان آلمانی
• افعال کمکی در گذشته کامل

4. گذشته دور (Plusquamperfekt)

برای بیان عملی که پیش از یک اتفاق دیگر در گذشته رخ داده است. با استفاده از فعل کمکی در Präteritum و شکل سوم فعل ساخته می‌شود.

مثال: Ich hatte geschlafen, bevor er kam. (من خوابیده بودم قبل از اینکه او بیاید.)

در همین زمینه این درس را مطالعه کنید:

• زمان گذشته دور در زبان آلمانی

5. آینده ساده (Futur I)

برای بیان برنامه‌ها یا پیش‌بینی‌ها در آینده. با فعل werden و مصدر فعل ساخته می‌شود.

مثال: Sie wird morgen anrufen. (او فردا زنگ خواهد زد.)

در همین زمینه این درس را مطالعه کنید

• زمان آینده ساده در زبان آلمانی

6. آینده کامل (Futur II)

برای بیان عملی که در آینده تا زمانی مشخص کامل خواهد شد. ساخته شده از werden + Partizip II + haben/sein.

مثال: Ich werde gegangen sein. (من رفته خواهم بود.)

مقایسه سریع زمان‌های آلمانی

Präsens حال یا آینده نزدیک

ساختار: صرف فعل در زمان حال

Ich gehe